|
|
W 1889 roku Renoir
wyjechał na południe. Prowansja oczarowała artystę: "Jakież
to piękne! Jest to na pewno najpiękniejsza kraina świata i do tego
jeszcze niezamieszkana". Malował tam głównie pejzaże, a
przede wszystkim ulubiony temat Cezanne'a
- górę Sainte-Victoire. Motyw ten
traktował oczywiście w odmienny sposób. Cezanne
widział krajobraz w chłodnej tonacji, precyzyjnie budował płaszczyzny
i linie, wyznaczał wyraźne granice przestrzeni, niekiedy nawet ją
rozcinając. Renoir przeciwnie, scalał
kolejne plany ujęcia, starał się przekazać ogólne wrażenie.Pociągnięcia
pędzla Cezanne'a były nerwowe i bardziej
linearne, podczas gdy u Renoira widoczny
jest w nich jeszcze warsztat impresjonisty - są płynniejsze, barwy
zlewają się ze sobą i wywołują efekt jakby lekkiego drżenia na powierzchni
płótna. Cezanne przedstawiał krajobraz jako zimny, surowy, niejaskawy;
natomiast świat Renoira-jak w znakomitej
większości jego płócien-i tu był radosny, przyjazny, emanujący łagodną
harmonią. Wrażenie ciepła osiągał lekkim zacieraniem kształtów i
miękkością, osłabiającą zbytnie kontrasty powstające na skutek ostrego
światła słonecznego. Mimo różnic w podejmowaniu tematu i odmienności
temperamentów obaj malarze przyjaźnili się ze sobą i mieli wspólne
poglądy na sztukę.
|
|
|
::